Lastige dagen

Woensdagochtend ben ik weer naar de ICU gegaan waar Esmée op haar zij in bed lag. Ze was wel klaar met de ICU en wilde weer graag naar de afdeling. De ICU is geen fijne afdeling. Bij het volgende bezoek, begin van de middag gingen ze haar klaarmaken om weer naar de afdeling te gaan. Ze mocht met mij mee naar boven waar we blij mee waren.

De rest van de dag en donderdag hebben in het teken gestaan van het onder controle krijgen van de pijn. Dat wilde niet goed lukken dus Esmée heeft heel veel pijn in haar nek en hoofd gehad. Ook de andere gewrichten beginnen te protesteren omdat er veel op wordt gelegen en Esmée zich niet zomaar even omdraait. Dr Gilete had het al voorspeld dat dit de lastigste dagen zouden zijn.
Door de vele medicatie valt Esmée wel heel geregeld in slaap voor korte dutjes.
Donderdag hebben we geprobeerd om te zitten op de rand van het bed en in de stoel. Dat is gelukt op wilskracht maar Esmée voelde zich allerbelabberdst. Hier maken we maar een doel van voor vrijdag.