De eerste dagen na de operatie.

De eerste dagen na de operatie vallen niet mee. Esmée heeft heel veel pijn in het operatiegebied. Bij het verwisselen van de pleisters kon ik de wond bekijken. Het is een flinke wond en het is logisch dat ze hier nog veel last van heeft. Wanneer ze heel stil ligt is het te doen maar bewegen doet erg zeer. Esmée krijgt nog veel pijnstilling om de scherpe randjes er vanaf te halen. De medicatie maakt haar enorm slaperig de hele dag. Ze kan moeilijk haar ogen openhouden. Zondag viel Esmée in slaap. Na een paar uur wilde ik haar wakker maken. Ze ademde duidelijk maar ik kreeg haar met geen mogelijkheid wakker. Toen de verpleegkundige de ketamine cocktail uitzette werd ze wakker. De anesthesist vertelde dat er ophoping was van medicatie in haar lichaam en ze half onder narcose was geraakt. De dosering maar gehalveerd.
Maandag hadden we gehoopt op een kentering waarbij Esmée zich beter zou voelen en meer kan, maar helaas is dat uitgebleven. We schuiven die hoop door naar morgen.